Magic Mouse battery management

If you have a wireless Mighty Mouse and you're tired of the scroll ball getting clogged with gunk, you may consider buying a new fancy Magic Mouse. In many aspects it will be a step forward, except one.
The battery management of the Mighty Mouse was very good: it could run on a single cell, which means that when it told you its batteries were empty they were both guaranteed to be empty. The mouse would always keep drawing power from whatever battery still had some juice left. This made it possible to run for weeks even on a set of old worn-out rechargeable cells.
The battery management of the new Magic Mouse is not so mighty, nor is it magical. In fact it is absent. The people at Softpedia have already discovered this but they did not explain the root cause of the problem. I do not believe the Magic mouse draws much more current than the Mighty Mouse. The problem is that it treats the two cells in series like any primitive battery-powered device. It expects a total voltage of more than about 2 Volts. This means that if one battery is still going strong at 1.2V and the other one is dead at 0.8V, the mouse will shut off. The Mighty Mouse would still be going at that point because it would ignore the empty battery and draw current from the other one.
Especially with Apple now selling their own NiMH batteries and charger, their decision to drop the advanced battery management is puzzling. If there is any type of battery that benefits enormously from the separate treatment it is rechargeable ones. Contrary to alkaline batteries, NiMH batteries will maintain a quite steady voltage until they're empty, at which point they exhibit a very quick voltage drop. If one battery has less capacity than the other, this leaves no margin for the higher-capacity battery to further discharge because the series voltage plummets below the threshold. With alkalines the steadily dropping voltage provides more spring-action between the two cells.
I tried using 2300mAh cells in a Magic Mouse and they lasted less than two weeks of non-intensive usage. The scenario was as described above: at the end of the run one cell was empty and the other one still had quite a lot of juice left.
If you have multiple pairs of rechargeable batteries and a means to measure their actual capacity (e.g. with an advanced charger), try to match the batteries in pairs of equal capacity. They will give you more mileage. This does not only apply to the Magic Mouse but to any device that connects its cells in series (i.e. practically every device).
P.S.: Anyone who had a wireless Mighty Mouse might remember reading the mysterious notice “3Vdc Agency approvals inside” on its underside. Whatever it meant (I never found any ‘approvals’ while disassembling the mouse), I think the 3Vdc Agency would not approve of the Magic Mouse.

Mac OS X Lion: one month later

It has been about a month since I upgraded to Mac OS X “Lion”. In short, here's what I like and dislike so far:

Like:

1. ‘Natural scrolling’: it took surprisingly little time to get used to and after this short adaptation stage it proved so much more intuitive, even for the scroll wheel. And I don't even have any iOS device. I even tweaked my Linux environments to reverse their scrolling.
2. Applications and their open windows are remembered between logins. Especially handy for Terminal, which will even show previous output in gray.
3. The weird LCD backlight issue where the screen would sometimes light up again after dimming is fixed.
4. The acceleration curve of the mouse has changed to more resemble the acceleration under other operating systems. I believe the previous acceleration curve had remained unchanged since the introduction of the Macintosh in 1983, but I have always been annoyed by its extreme acceleration behaviour at very low cursor speeds. When going from OS X to Windows/Linux I never noticed anything unusual about the mouse, but when coming back the weird acceleration always took a while to get reaccustomed to.

Dislike:

1. My mouse cursor will often make unexpected jumps. Many other people have this issue and Apple is aware of it, but it still isn't fixed. It seems to happen mostly with third-party mice like my Razer Imperator. If you also experience this and want to have it fixed sooner, file a bug report at http://bugreport.apple.com and refer to bug ID #9701670.
2. The Finder does not play well with the remembered windows feature. Sometimes I see my previous windows vanishing into thin air immediately after logging in.
3. Instead of the LCD backlight issue, now the keyboard backlight will sometimes be blazing at full intensity when I return to my MacBook Pro after a while, even though I had turned it off.
4. There is often an annoying delay in ‘open/save file’ dialogs, with the hard drive rattling for reasons unknown.
5. There is still no good free Lion-compatible VNC server that I'm aware of (I'm waiting for an update to Vine VNC) and the built-in screen sharing is awful. It only supports bandwidth-gobbling lossless compression, it incorrectly assumes the command key is pressed at certain moments and worst of all, logging in requires a dozen attempts on average — unless you know the following trick. The issue is that when connecting, the login screen will only start to react to input after about five seconds and only during a random time period that ranges between zero and ± seven seconds. However, anything you do in those initial first five seconds will be buffered and executed. Therefore, click your login name as soon as it appears and immediately type your password + enter, even though you don't see anything happening. Just wait for ten seconds. If you're not too unlucky the connection will not freeze before your cached clicks and keystrokes have been executed, and you will be logged in. This still does not work every time but it increases your chances of getting in to something like 50%. Have fun playing login roulette!
6. The lack of scroll arrows makes it hard to impossible to advance a single line (or other unit) while scrolling.
7. Joesoft's ‘Hear’ still is not Lion-compatible, therefore I have to do with the standard sound quality of my headphones, which is not stellar despite them being from Sennheiser.
8. The XiphQT plugin has not been upgraded to 64-bit. No biggie since iTunes can be set to run in 32-bit, but I don't like to have to do tweaks like that.

Despite the ‘Dislike’ list being much longer than the ‘Like’ list the overall experience is still positive, but if there is no immediate reason for you to upgrade to Lion I would recommend waiting until it is a bit more mature and software developers have caught up.

If you're using Fink and can live with sticking with current release versions for a while, you can do an upgrade to Lion and keep using most of your existing Fink installation. I have found only few things that stopped working. Eventually you will need to reinstall everything from scratch however. When you're going to do that, be prepared for a disappointment because many packages are still not compatible.

Een gat boren in vitrokeramische plaat / Drilling a hole in glass ceramic

Een schakelaar op de bejaarde AEG vitrokeramische kookplaat van mijn ma had het begeven. Het bleek onmogelijk een vervangexemplaar te vinden, zelfs niet van een totaal ander design dat min of meer in dezelfde opening past. Alle ronde schakelaars van voldoende V/A hebben tegenwoordig een diameter van 20mm. Het gat in de plaat had een diameter van slechts 13mm.

De opties waren ofwel een schakelaar vinden die wel in het gat past en daarmee een relais aan te sturen, ofwel het gat te vergroten naar 20mm. Voor het eerste was het nog steeds problematisch om een geschikt type schakelaar te vinden. Dus ben ik voor de tweede optie gegaan en heb een 20mm diamantboor en waterdichte schakelaars besteld op eBay.

Boren in glas is niet zo moeilijk zoals je kan zien in talloze tutorials en filmpjes op de JijBuis. Met een goede diamantboor is het kinderspel. Voor de grotere diameters zijn dit klokboren. De beste manier is rond het te boren gat een klein dammetje maken met plasticine o.i.d. en dit vullen met water (ik moest hiervoor natuurlijk het bestaande gat dichtstoppen). Dan zonder al te veel druk de boor loodrecht houden en binnen een paar minuten is het geklaard met een goede diamantboor. Het water dient als koelmiddel, eventueel kan er extra diamantpoeder aan toegevoegd worden voor meer snijvermogen.

Vitrokeramische plaat is echter geen ordinair glas en dat was wel duidelijk toen ik na een half uur amper een millimeter diep zat met nog een kleine drie te gaan. Het is verdomd hard spul, een dankbare eigenschap om krassen te vermijden maar een serieuze hinderpaal in mijn geval. Wegens gebrek aan diamantpoeder heb ik dan maar al wat voor schuurmiddel kon doorgaan — inclusief Cif — uit de kast gehaald en de raad om weinig druk uit te oefenen in de wind geslagen en ook de boor in een hogere versnelling gezet. De boor werd nu een stuk sneller warm dus ik moest regelmatig stoppen om hem te laten afkoelen. Het heeft nog een dik kwartier geduurd maar deze nieuwe strategie leidde uiteindelijk tot de bevrijdende doorbraak. De onderkant van het gat is allesbehalve proper maar dat zal mij worst wezen aangezien niemand die ooit ziet. Als je een proper gat in glas (of eigenlijk eender wat) wil boren, kan je ofwel stoppen voordat je er volledig doorzit en dan langs de andere kant boren, ofwel het materiaal stevig vastklemmen op een harde ondergrond.

Noot: uit wat ik heb gelezen moet het volkomen onmogelijk zijn om een gat te maken in getemperd glas, tenzij je heel veel geluk hebt. Het schijnt zelfs onmogelijk te zijn met een waterstraalsnijmachine. Alle bewerkingen moeten gedaan zijn vóór het glas het temperingsproces ondergaat.

Short English summary:
It is perfectly possible to drill holes in glass ceramic (also known as vitroceramic) plates. You need the exact same tools and procedure as with ordinary glass, there are many tutorials about this. The only catch is that this material is much, much tougher than the average glass of an aquarium. You should exert more pressure on the drill and simply have more patience as well. Adding abrasive powder may also help. Make sure to stop regularly and check if the drill bit is not becoming too hot even if you are using water to cool it.

Windows Vista/7 in Boot Camp + Parallels: no go

Een korte post om mensen in dezelfde situatie tijdverspilling en valse hoop te besparen:

1. Eén, de nieuwe MacBook Pro's (van maart 2011) ondersteunen enkel Windows 7 in Boot Camp. De installatie-CD van Windows XP loopt vast bij het booten.
2. Twee: het is niet mogelijk om een Boot Camp-partitie met Windows Vista of Windows 7 ook in Parallels te gebruiken, wat de reclame van Parallels ook zegt. U moet kiezen om ofwel enkel te werken onder Boot Camp, ofwel onder Parallels, of effectief betalen voor twee licenties van Windows en ook twee onafhankelijke schijfverspillende installaties te maken, bijzonder onpraktisch.
3. Drie = één + twee: het is onmogelijk om dezelfde Windows zowel onder Boot Camp als in Parallels te gebruiken op de nieuwste MacBook Pro's.

Theoretisch gezien is punt 2 wel mogelijk en Parallels ondersteunt het, en met Windows XP is het perfect te doen dankzij de “Hardware Profiles” feature. Helaas is die verdwenen sinds Vista. Gevolg: als u bv. Windows 7 activeert onder Boot Camp, en daarna diezelfde Windows probeert te booten onder Parallels, gaat die klagen over activatie. Als u dan activeert onder Parallels, krijgt u hetzelfde liedje eenmaal u terug in BC boot, tot in het oneindige.

A short post to save people in the same situation from wasting time or getting false hopes:

1. One, the new MacBook Pros (March 2011) only support Windows 7 in Boot Camp. The Windows XP installation CD hangs at the first step during boot.
2. Two: it is impossible to use a Boot Camp partition with Windows Vista or Windows 7 both in Boot Camp and under Parallels, whatever Parallel's advertising may say. You must choose to either work in Boot Camp only or in Parallels only, or effectively pay for two Windows licenses and also make two independent diskspace-wasting installations, which is impractical as well.
3. Three = one + two: it is impossible to use the same Windows installation in Boot Camp as well as in Parallels on the newest MacBook Pros.

Theoretically, point 2 is possible and Parallels does support it, and it is perfectly workable with Windows XP thanks to the “Hardware Profiles” feature. However, that has vanished since Vista. The result: if you activate e.g. Windows 7 in Boot Camp, and then try to boot the same Windows in Parallels, it will complain about activation. If you then activate it again under Parallels, you will again get back to the starting point once you boot in BC, ad infinitum.

Blogs en Data / Blogs and Dates

Het is ietwat ironisch dat ik hier zit te bloggen, want ik volg eigenlijk zelf nauwelijks blogs, tenminste niet op een regelmatige manier. De manier waarop ik doorgaans op blogs beland, is via zoekmachines (wat op dit moment quasi synoniem is voor Google). Het grootste nut van blogs voor mij is dat mensen allerlei ervaringen neerschrijven en dat die dan publiek beschikbaar maken. Anderen kunnen die ervaringen dan later gebruiken om gelijkaardige problemen sneller op te lossen. Voor veel mensen schijnt “later” te betekenen “binnen een paar uur of hoogstens een paar dagen”. Voor mij betekent “later” “vanaf eender welk tijdstip tussen het moment dat het artikel gepost werd en het moment dat ik doodval”.

Nu, als ik via Google een blogartikel vind over iets waarbij de leeftijd van het onderwerp belangrijk is, is het natuurlijk essentieel dat ik ook weet hoe oud het artikel is.

Nu blijkt echter dat sommige blogs het niet nodig vinden om het jaartal bij de datum van het artikel of de reacties te zetten. Je zou denken dat er dan impliciet bedoeld wordt dat het artikel van dit jaar dateert, maar dat is bijna nooit het geval (en dan nog, zelfs al zouden sommige blogs dit wel doen moet je ze gaan doorspitten om daar zeker van te zijn). Soms is het nog erger en staat er enkel een uur bij. Dat slaat helemaal op niks! Wat heb ik eraan dat iemand iets om “16:32” gepost heeft als het al twee jaar oud blijkt te zijn? Dan vind ik het nog minder erg als er gewoon helemaal geen tijdsaanduiding is. Dat is ook vervelend maar geeft tenminste geen valse indruk.

Voor een artistieke blog kan ik er nog inkomen dat iemand poogt zijn kunst ‘tijdloos’ te maken of het jaartal weglaat omwille van een andere idiosyncratische reden. Maar voor informatie over dingen die veranderen of elk jaar onder een andere vorm terugkomen zoals bv. software, hardware of een jaarlijkse beurs, is het essentieel dat het jaar erbij staat. Natuurlijk, voor de doorsnee mens die enkel in het heden leeft, blogs via RSS feeds volgt en sowieso nooit met artikels ouder dan een week in contact komt, zijn jaartallen overbodig. Maar niet voor de Googlende mens die het gezegde “wie de geschiedenis niet kent is gedoemd ze opnieuw te beleven” indachtig is.

Wat heb ik bv. aan vier-jaar oude lofbetuigingen over de helpdesk van een bedrijf, geschreven op exact 11:23:54, als blijkt dat ze ondertussen die helpdesk vervangen hebben door hersendode orang-oetans? Het feit dat die lofbetuigingen al vier jaar oud zijn zou mij tenminste aansporen om meer recente beoordelingen te zoeken.

De schuld ligt waarschijnlijk hoofdzakelijk bij de blog-software zelf.  Op deze eigenste blog stond de tijdsaanduiding voor commentaren bijvoorbeeld standaard ingesteld op het idiote ‘uur van de dag’, dus wie snel een blog aanmaakt zonder iets aan te passen heeft het al direct zitten.

Dus wie dit leest en blogt over dingen die op een of andere manier tijdsgebonden zouden kunnen zijn, kijk eens na of uw blogposts en/of commentaren van een jaar geleden er niet uitzien alsof ze vers van de pers zijn.

P.S.: ja, sommige blogs waar ik hier naar gelinkt heb zijn geen goede voorbeelden waarbij datums belangrijk zijn, maar ik kon de blogs waar ik vroeger al op gestoten was niet direct terugvinden. Als ik betere voorbeelden vind zal ik de links aanpassen.

There is something that bugs me about a lot of blogs, and that is the fact that the date stamp shown with the post, its comments, or both, is often in a completely useless format. Very often the year is omitted, and sometimes it is even worse and only a time-of-day is shown.
What is the point of a date stamp like “Monday 11:19” or “16:32”? I know that many people only live in the very present and will most often only read and comment on blog posts that are between a few hours and a few days old. But I like to have a much wider view and I tend to arrive on blogs by searching for specific information in search engines. If this information is somewhow bound to a specific date, it is also essential to know exactly how old the information is.
For instance, what is the point of knowing that a review about the helpdesk of a service provider was written exactly at “11:23:54” of a completely unknown day of an unknown year? For all I know the review could be four years old and the provider could have replaced its helpdesk in the meantime by a bunch of braindead orangutans. If I could see that those reviews are four years old, at least I would know to look for more recent ones.
Mind that I am not saying at all that old information is useless! What I mean is that for a lot of information, knowing its age relative to the event it describes is important to assess how useful it is to me in my situation. So don't go deleting your old posts or you'll only make things worse.
For something like an artistic blog I could understand why the author would want to try to make their posts ‘timeless’ but for anything related to recurring events, software and hardware releases and whatnot, an exact date is often very important.
The main culprit is probably the blogging software itself. For instance this very blog had by default the date format for its comments set to the idiotic ‘hour of the day’ when freshy created. Whoever quickly creates a blog without configuring it, will fall victim to this. Therefore if you are reading this and you tend to blog about things that may benefit from complete date stamps, please verify if your ancient blog posts and/or comments don't appear to be freshly written. I'd rather have no date stamp at all than something pointless.

Waarom de ‘3D’ hype (weer) zal uitsterven / Why the ‘3D’ fad will die (again)

Dankzij ‘Avatar’ kreeg het letterlijk eeuwenoude principe van stereoscopische cinema een revival. Zoals bij de vorige 3D-hypes denkt iedereen weer dat alle films binnenkort in 3D zullen zijn en iedereen een 3D TV in de huiskamer zal hebben. Ik zeg van niet, en wie wil weten waarom kan de uitleg in het lang en het breed lezen (in 't Engels).

Thanks to ‘Avatar’, the ancient idea of stereoscopic cinematography experienced a strong revival. As with the previous ‘3D’ hypes, everyone is again believing that soon all films will be in 3D and everyone will have a 3D television in their living rooms. I say this won't happen. If you want to know why, check out the full article on my site.

Schiftingsvragen: bah

Deze blog staat hier al jaren stof te vergaren, dus zal ik hem eens wat nuttiger maken door mijn gal te spuien over iets dat mij irriteert. Iedereen kent wel het concept van ‘schiftingsvragen’, waarbij je naast het geven van een correct antwoord bij een wedstrijd ook nog eens moet gokken hoeveel bezoekers de website die dag zal hebben, hoeveel juiste antwoorden er gegeven worden, enzovoort.

Het idee is dat als meerdere mensen het juiste antwoord geven, de schiftingsvraag toelaat om een winnaar te kiezen zonder procedures als ‘de onschuldige hand’ (wat vrij arbeidsintensief en papierverspillend wordt met +20000 deelnemers). Allemaal fijn, maar in realiteit zijn de ‘kennisvragen’ op de meeste wedstrijden papgemakkelijk, zeker nu iedereen het juiste antwoord kan vinden via Google. Meestal staat er een tip bij de vraag, die doorlinkt naar een webpagina waar het antwoord gewoon letterlijk op te vinden is. M.a.w. de wedstrijd is gedegenereerd tot het uitfilteren van de echt oerdomme mensen, en vooral tot het gokken van het juiste antwoord op de schiftingsvraag.

Het grote probleem is dat deelnemers die voorinformatie hebben bevooroordeeld worden bij schiftingsvragen. Eerder gewonnen hebben, of iemand kennen die gewonnen heeft met een vorige wedstrijd en zich nog herinnert welk getal hij/zij had ingevuld, geeft al een enorm voordeel t.o.v. mensen die geen idee hebben van wat een redelijke gok zou kunnen zijn. Medewerkers van de krant of website die de wedstrijd organiseert mogen natuurlijk niet meedoen, maar hoe ga je hen tegenhouden om informatie te lekken tegen hun vrienden en familieleden? Er bestaan zelfs clubs van spelers die proberen zoveel mogelijk informatie te vergaren en zo hun kans op winnen te verhogen. Als je als club een goed idee hebt van een redelijke gok en je laat elk clublid een getal in die buurt invullen, is de kans aanzienlijk dat een van die leden zal winnen.

Mogelijk om bovenstaande scenario's te saboteren gaven zowel De Standaard als Het Nieuwsblad een tijd geleden de antwoorden op elke schiftingsvraag van de vorige dag, samen met de lijst van winnaars. De achterliggende idee was waarschijnlijk dat als elke deelnemer dezelfde voorinformatie heeft de wedstrijd een stuk eerlijker wordt, tenminste op het eerste gezicht. Mensen met een goed inzicht in statistiek zijn nog steeds bevooroordeeld, als zij bv. de getallen van alle vorige wedstrijden verzamelen om een plausibele gok te maken bij een nieuwe wedstrijd. Ik heb dit een tijd gedaan en heb zo ooit bijna een iPhone aan de haak geslagen, ware het niet dat iemand anders nóg dichter dan 0.096% van het correcte antwoord verwijderd zat. Als je zelfs met zo'n kleine fout nog niet wint is dat toch een teken dat er iets loos is.

Ofwel hebben ze ingezien dat op die manier andere mensen bevooroordeeld worden, ofwel kreeg men teveel antwoorden met dezelfde getallen, want de juiste antwoorden worden tegenwoordig niet meer gegeven. Men krijgt enkel nog een vage ‘tip’ die meestal bestaat uit het gemiddelde correcte antwoord van een wedstrijd van lang geleden. Het is echter nogal wiedes dat de getallen zwaar fluctueren al naargelang wat er gewonnen kan worden en de periode waarin de wedstrijd plaatsvindt, dus het gemiddelde aantal deelnemers voor een wedstrijd in april voor een etentje in een restaurant is niet erg representatief voor een wedstrijd in september waarbij een iPad te winnen valt.

Zolang de schiftingsvraag gaat over een meetbare entiteit, zullen bepaalde mensen altijd bevooroordeeld zijn. De enige manier om het volledig eerlijk te maken is een systeem te gebruiken waarbij mensen gewoon een betekenisloos getal tussen nul en een miljoen moeten gokken, of de uitkomst van een groot aantal dobbelsteenworpen. Het winnende getal wordt dan getrokken zoals bij de Lotto, op een manier die een voldoende garantie op uniforme willekeur levert, liefst onder toezicht van een deurwaarder.